Ναυτική Εκπαίδευση 2η Συνεδρίαση

Συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου:

«Αναβάθμιση και αναδιάρθρωση της ναυτικής εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις»


 


Το λόγο έχει ο εισηγητής της Πλειοψηφίας κ. Βεργίνης.
ΞΕΝΟΦΩΝ ΒΕΡΓΙΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζουμε τη συζήτηση του υπό ψήφιση νομοσχεδίου που αφορά την αναβάθμιση και αναδιάρθρωση της ναυτικής εκπαίδευσης, καθώς και άλλες διατάξεις.
Για να είμαι ειλικρινής, το τριήμερο κάθισα και διάβασα όλα τα Πρακτικά όλων των συνεδριάσεων, και της Επιτροπής και της Ολομέλειας. Προσπάθησα με απόλυτη ανάλυση του κειμένου των ομιλιών σας και όλων των ομιλιών μας να βρω πράγματι κοινά σημεία, στα οποία συμφωνούμε ή σημεία στα οποία διαφωνούμε και να συγκρίνω από το άλλο μέρος αν το περιεχόμενο των ομιλιών ταυτίζεται ή δικαιολογεί τουλάχιστον την τελική απάντηση, ιδιαίτερα των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, πάνω στο νομοσχέδιο.
(MB)
Και η τελική απάντηση στο νομοσχέδιο ήταν μια σύσταση προς την Κυβέρνηση να αποσύρει το νομοσχέδιο.
Ομολογώ ότι βρήκα μια, αν όχι απόλυτα, σχετική αναντιστοιχία περιεχομένου και κατάληξης του εισηγητή της κάθε παράταξης, από πλευράς Αντιπολίτευσης, ενώ παράλληλα πρέπει να ομολογήσουμε όλοι οι εισηγητές πως ό,τι προτάσεις κάναμε πάνω στο νομοσχέδιο πραγματικά περιελήφθησαν στο τελικό κείμενο. Είμαι απόλυτα βέβαιος, διότι το παρακολούθησα. Και δικές μου προτάσεις αλλά και των εισηγητών των τριών κομμάτων έγιναν απόλυτα, θα έλεγα, αποδεκτές. Και το ερώτημα που γεννιέται σ’ εμένα είναι: Αν έτσι είναι, τότε γιατί αν μη τι άλλο επί της αρχής δεν συμφωνήσαμε όλοι; Εάν αφαιρέσω κάποια σημεία, που αναφέρονται κυρίως από την εισηγήτρια του Κ.Κ.Ε, την κυρία Παντελάκη, που για λόγους ιδεολογικής αρχής δεν ψηφίζει το νομοσχέδιο, για τα δύο άλλα κόμματα πράγματι απορώ. Βεβαίως, μπορεί κανείς να συμφωνήσει ότι πρέπει να ενταχθεί σε μία γραμμή κομματική, όπου λέμε «όχι» στο νομοσχέδιο. Τότε όμως είναι βέβαιο ότι δεν ανταποκρινόμαστε στο χρέος που έχουμε ως ομιλητές, ως εισηγητές, αλλά και ως Βουλευτές που ακολουθούμε την ανάλυση στη συζήτηση του κειμένου, αν δεν συμφωνήσουμε τουλάχιστον σ’ εκείνα που δεν έχουμε αντιρρήσεις.
Γι’ αυτό, λοιπόν, θα έλεγα το εξής. Τι μας δίνει αυτό το νομοσχέδιο και σε τι αποβλέπει; Το νομοσχέδιο αυτό αποβλέπει κυρίως με τα δύο πρώτα μέρη στη δημόσια και ιδιωτική ναυτική εκπαίδευση. Το Α΄ μέρος αναφέρεται στη δημόσια εκπαίδευση και το Β΄ μέρος στην ιδιωτική. Το δε Γ΄ μέρος αντιμετωπίζει θέματα, τα οποία αφορούν τη λειτουργία και άλλες αρμοδιότητες του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας.
Τι θέλουμε από αυτό το νομοσχέδιο; Για να το κρίνουμε πρέπει να έχουμε υπόψη μας τι υπάρχει μέχρι σήμερα από πλευράς νομοθετικού περιεχομένου. Και βλέπουμε ότι υπάρχουν δύο συγκεκριμένοι νόμοι: Ο νόμος 2638/1998, επί υπουργίας του κ. Σουμάκη, και ο νόμος 3153/2003, του τότε Υπουργού κ. Ανωμερίτη. Και οι δύο αυτοί νόμοι αποδείχθηκε -όχι από τη δική μου ομιλία και τοποθέτηση ή από τον κύριο Υπουργό, αλλά κυρίως από τους ομιλητές των κομμάτων- ότι, αν δεν είναι σε αναντιστοιχία, παρουσιάζουν τουλάχιστον σημαντικές ελλείψεις και επομένως δεν είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν τις σημερινές εξελίξεις στη λεγόμενη «ναυτική εκπαίδευση». Σ’ αυτό συμφωνούμε όλοι.
Στο δεύτερο μέρος έχουμε να παρατηρήσουμε ότι η ναυτική εκπαίδευση -το είπα πολλές φορές και το επαναλαμβάνω και σήμερα- δεν διέπεται μόνο από τους κανονισμούς και τις νομοθετικές διατάξεις που αφορούν το Υπουργείο Παιδείας, αλλά διέπεται, επίσης, από νομοθετικές κατευθύνσεις που αφορούν διεθνείς συμβάσεις -όπως της STCW του 1978, που αναφέρεται βασικά σε ποιοτικά πρότυπα εκπαίδευσης των ναυτικών αλλά και τη χορήγηση πιστοποιητικών ποιότητας- και δεύτερον, τις κοινοτικές οδηγίες: 1989/48 και συνεχίζει μέχρι την πρόσφατη Οδηγία, την 2005/45 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η οποία Οδηγία του 2005, κύριοι συνάδελφοι, η υπ’ αριθμόν 45, αναφέρει ότι τα κράτη-μέλη οφείλουν να συμμορφωθούν με τη νέα Οδηγία ως τις 20 Οκτωβρίου του 2007. Εάν, λοιπόν, το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας καθυστερούσε να κάνει αυτή την αναπροσαρμογή, αντιλαμβάνεστε ότι έπρεπε να το εγκαλούμε γιατί δεν προέβη σ’ αυτή την προσαρμογή.
Συνεπώς, λοιπόν, από το ένα μέρος οι ανάγκες μιας σύγχρονης ναυτικής εκπαίδευσης και μιας σύγχρονης εμπορικής ναυτιλίας επιβάλλουν τον εκσυγχρονισμό του νομοθετικού πλαισίου.
(PM)
Από το άλλο μέρος, μας το επιβάλλουν, επίσης, οι διεθνείς συμβάσεις και η Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πώς λοιπόν αντιμετωπίζεται αυτή η ναυτική εκπαίδευση; Είπα κατ’ επανάληψη: Η ναυτική εκπαίδευση δεν είναι κάτι που ταυτίζεται με τη γενική εκπαίδευση είτε των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, είτε ακόμη και των Τ.Ε.Ι. Είναι μία ιδιότυπη, ξέχωρη εκπαίδευση με ιδιαίτερη σημασία, με ιδιαιτερότητες, που δεν εξομοιώνεται κατά κανέναν τρόπο με τις άλλες δύο. Συνεπώς, λοιπόν, πρόκειται για την εκπαίδευση ανθρώπινου δυναμικού που καλείται να ασχοληθεί μ’ έναν ιδιαίτερο παραγωγικό τομέα, έναν τομέα του οποίου πραγματικά γνωρίζω και τις ιδιαιτερότητες και τις μορφές, αλλά παράλληλα και τη σημασία του στην εθνική οικονομία, αλλά και στη διεθνή οικονομία.
Επίσης, πρέπει να πούμε ότι τα πτυχία των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού -έστω και αν ήταν εξομοιωμένες με Τ.Ε.Ι.- δεν μπορεί να έχουν την ίδια ταυτότητα με τα πτυχία των Τ.Ε.Ι. Γιατί; Διότι σ’ αυτήν την περίπτωση δεν θα υπήρχε λόγος να υπάρχουν. Θα μπορούσαν να πάρουν αποφοίτους των Τ.Ε.Ι. και σαφώς να επανδρώνουμε πλέον τα πληρώματα των πλοίων με τους αποφοίτους των Τ.Ε.Ι. Ούτε αυτό, όμως, μπορεί να συμβεί.
Παράλληλα, τι άλλου είδους εκπαίδευση ζητάμε; Ζητάμε μία εκπαίδευση, η οποία πρέπει πραγματικά αν μη τι άλλο να επιβάλλεται από τους όρους της αγοράς και αυτό είναι γεγονός και δεν πρέπει να το αμφισβητούμε. Αυτό, επίσης, επιβάλλουν τα 3.338 ελληνόκτητα πλοία.
Λέμε ότι θέλουμε οι Έλληνες να απασχολούνται και να βρίσκουν εργασία. Όταν λοιπόν σ’ αυτό το σημείο δεν τους προσφέρουμε το αναγκαίο και απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό με ειδικά αναβαθμισμένα προσόντα, τότε βεβαίως δικαιολογούνται γιατί προσφεύγουν στην επάνδρωση από ξένο προσωπικό.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΡΑΓΑΚΗΣ)
Τέλος, μπορούμε πράγματι όλοι να συμφωνήσουμε ότι και αν θέλαμε σήμερα να αναβαθμίσουμε τα πτυχία, δεν μπορούμε γιατί υπάρχει η παράγραφος 7 του άρθρου 16 του Συντάγματος που αναφέρει ότι η επαγγελματική εκπαίδευση προσφέρεται από ανώτερες σχολές. Συνεπώς, ούτε αυτό θα μπορούσαμε να κάνουμε.
Αν όλο αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γεγονός, τότε προς τι..
(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Κύριε Πρόεδρε, να μου δώσετε ένα-δύο λεπτά ακόμη.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Όχι δύο, ένα.
ΞΕΝΟΦΩΝ ΒΕΡΓΙΝΗΣ: Μα, με συγχωρείτε..
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Στη δευτερολογία σας θα τα πείτε όλα.
ΞΕΝΟΦΩΝ ΒΕΡΓΙΝΗΣ: Πάντως δεν μπήκα στην ανάλυση των άρθρων επειδή μας είχατε πει δεκαπέντε λεπτά.
ΕΛΠΙΔΑ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ: Είπαμε δύο οκτάλεπτα, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Θα δείξουμε ανοχή.
Συνεχίστε, κύριε συνάδελφε.
ΞΕΝΟΦΩΝ ΒΕΡΓΙΝΗΣ: Άρα, λοιπόν, θα πρέπει τελικά να καταλήξουμε ότι πρέπει να συμφωνήσουμε τουλάχιστον στο ελάχιστο, δηλαδή σε ένα μίνιμουμ που απαιτούν οι καιροί για την αναβάθμιση αυτών των σχολών.
Τι κάνουμε σ’ αυτήν την περίπτωση; Κατηγορείται η Κυβέρνηση ότι δεν υπήρξε διάλογος. Μα, διάλογος υπήρξε και κατέθεσα όλα τα Πρακτικά. Με τους ενδιαφερόμενους ο κ. Υπουργός εξάντλησε όλα τα περιθώρια.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ)
Βεβαίως, από το άλλο μέρος είχαμε την απεργία των ναυτεργατών με την οποία σώνει και καλά η συνδικαλιστική ομάδα ζητούσε όχι την ικανοποίηση του δικού της αιτήματος, αλλά παράλληλα με εκβιασμό την απόσυρση του νομοσχεδίου, ενός νομοσχεδίου το οποίο αφορά κατά πλειοψηφία τη ναυτική εκπαίδευση.
Τι είδους εκπαίδευση θέλουμε λοιπόν; Θέλουμε μία εκπαίδευση η οποία να καθοδηγείται από καθαρά συνδικαλιστικούς στόχους και σκοπούς; Όχι. Πρέπει να είναι μία ναυτική εκπαίδευση που να ανταποκρίνεται στην εποχή της. Μπορεί τα πτυχία των Α.Ε.Ι. ή των Τ.Ε.Ι. να εξομοιωθούν μ’ αυτά των Α.Ε.Ν. ή και αντίστοιχα; Απαντάμε «όχι» λόγω της ιδιαιτερότητας της μορφής και του περιεχομένου της ναυτικής εκπαίδευσης.
Εδώ τι κάνει το νομοσχέδιο; Το νομοσχέδιο κατά βάση αντιμετωπίζει πλήρως από πλευράς περιεχομένου τις σημερινές συνθήκες και από πλευράς συντελεστών εκπαίδευσης που είναι οι φοιτητές, το εκπαιδευτικό προσωπικό και η υλικοτεχνική υποδομή. Από το άλλο μέρος, αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα του εκπαιδευτικού προσωπικού που σήμερα υπηρετεί τις Α.Ε.Ν., ενώ παράλληλα δημιουργεί τις αναγκαίες συνθήκες για να αντιμετωπιστούν οι μελλοντικές ανάγκες.
Στο δεύτερο μέρος αντιμετωπίζουμε εξ’ υπαρχής την ιδιωτική εκπαίδευση. Δημιουργούμε τις λεγόμενες ιδιωτικές σχολές, οι οποίες μπορεί να φθάσουν μέχρι το πτυχίο Β΄ χωρίς να μπορούν να φθάσουν στο πτυχίο Α΄, διότι κι εδώ το απαγορεύει ή δεν δίνει αυτήν τη δυνατότητα το Σύνταγμά μας. Θεωρώ ότι όταν θα προχωρήσουμε σε αναθεώρηση του Συντάγματος, θα πρέπει κι αυτό να «θεραπευτεί». Γιατί; Διότι δεν ζητάμε μία εκπαίδευση σώνει και καλά υπανάπτυκτη έναντι μιας αναπτυγμένης. Δεν ζητάμε η ιδιωτική εκπαίδευση να υπολείπεται της δημόσιας, ούτε βέβαια και το αντίστροφο.
(DP)
Εν πάση περιπτώσει, η ιδιωτική εκπαίδευση δεν πρέπει να απέχει, διότι όλοι πρέπει να προσφεύγουμε σε μία αναβαθμισμένη εκπαίδευση με τα αντίστοιχα προσόντα, τα οποία απαιτούν οι καιροί και ιδιαίτερα η αγορά εργασίας.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Συνεπώς, η ιδιωτική εκπαίδευση εδώ αντιμετωπίζεται εξ υπαρχής. Δίνεται η δυνατότητα ίδρυσης νέων Σχολών: Σχολών με ειδική πρόβλεψη, ειδικού περιεχομένου σπουδών και κυρίως με αναβαθμισμένο εκπαιδευτικό προσωπικό.
Άρα, πρέπει να κοιτάξουμε -το είπα και στην προηγούμενη ομιλία μου- ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας αυτών των ιδιωτικών σχολών να είναι αναβαθμισμένος και εκείνος που απαιτείται σύμφωνα με τις σύγχρονες απαιτήσεις και να είναι εξομοιωμένος με τις δημόσιες σχολές. Αυτό πρέπει να προσεχθεί. Γι’ αυτό πρέπει την εποπτεία και αυτού του σημείου να την έχει το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Αν έχει αυτή την εποπτεία τότε βεβαίως, μπορεί να προσδιορίσει τις γραμμές και τις κατευθύνσεις των ιδιωτικών αυτών σχολών. Άρα, δεν μπορεί να υπολείπονται από πλευράς περιεχομένου σπουδών και κυρίως από πλευράς αναβαθμισμένης τεχνικής γνώσης.
Στο τρίτο μέρος πράγματι αντιμετωπίζονται διάφορα θέματα. Εκεί πρέπει να ξεχωρίσει κανείς δύο, τρία σημεία. Το ένα είναι η κατάταξη των λιμένων που κάνει ο κύριος Υπουργός και που πρέπει να το χειροκροτήσουμε. Τι ζητάμε σήμερα; Μία χύδην κατάσταση; Δηλαδή, μία κατάσταση όπου όλοι οι λιμένες να είναι το ίδιο; Δεν χρειάζεται πράγματι να κάνουμε μία διαβάθμιση των λιμένων, αντίστοιχα να υπάρχουν οι λεγόμενες περιβαλλοντικές μελέτες και παράλληλα να κατευθύνουμε τις λεγόμενες εργασίες εμπορικού ναυτικού και γενικότερα μιας ναυτιλίας δείτε από πλευράς ακτοπλοϊκής, είτε από πλευράς εμπορικής- προς την καταλληλότητα των λιμένων; Σαφέστατα ναι. Τότε, δεν συμφωνούμε όλοι ότι πρέπει να υπάρξει μία κατάταξη λιμένων; Αν αυτό είναι αληθές, τότε βεβαίως το άρθρο αυτό πρέπει να ψηφιστεί απ’ όλες τις παρατάξεις.
Έρχομαι στο θέμα των δεδουλευμένων. Και λέω «δεδουλευμένων» διότι πράγματι, όπως αντιμετωπίζεται το θέμα στο σχετικό άρθρο, δεν μπορούμε να κάνουμε χειρότερη την κατάσταση των εργαζομένων απ’ ό,τι είναι. Καιστηγενικήβιβλιογραφίαλέμεότιyou must do something to be better of everybody. Να βάλουμε δηλαδή, έτσι τα πράγματα, ώστε ο καθένας να είναι καλύτερος από την προηγούμενη κατάσταση, σε καλύτερη κατάσταση απ’ ό,τι ήταν πριν. Αυτό είναι γεγονός και δεν μπορούμε παρά να αναβαθμίσουμε την κατάσταση και από πλευράς μισθολογικής ...
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Σωτήρης Χατζηγάκης): Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
ΞΕΝΟΦΩΝ ΒΕΡΓΙΝΗΣ: Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
- και από πλευράς των εργαζομένων.
Τέλος, το άρθρο 28 που οδήγησε τελικά στις απεργίες των ναυτεργατών, πρέπει να το δούμε με πολλή συμπάθεια. Αλλά η συμπάθεια αυτή δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε μία απεργία διαρκείας. Εγώ θεωρώ ότι όλα είναι ανοικτά σε μια συζήτηση, όπου ο κύριος Υπουργός θα έχει πλέον τη νηφαλιότητα απ’ όλα τα μέλη, ώστε να δοθεί η πρέπουσα απάντηση. Συνεπώς, να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα στη σύγχρονη εποχή έτσι όπως απαιτούν οι παραγωγικές τάξεις και οι εργαζόμενοι.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Σωτήρης Χατζηγάκης): Ευχαριστώ πολύ, κύριε Βεργίνη.