ΦΠΑ στις Οικοδομές

Σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών

«Φόρος προστιθέμενης αξίας στις νέες οικοδομές, μεταβολές στη φορολογία κεφαλαίου και άλλες διατάξεις».


 


ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Κοσιώνης): Ο κ. Βεργίνης έχει το λόγο.
ΞΕΝΟΦΩΝ ΒΕΡΓΙΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προλαλήσας ήταν και Υπουργός Οικονομικών. Κύριε Φλωρίδη, αφορά εσάς αυτό το θέμα. Λίγο πριν πραγματικά σας παρακολουθήσαμε με στεντόρεια τη φωνή να μιλάτε για φοροφυγάδες, για φοροαπαλλαγές, για τα μεγάλα κεφάλαια, σάμπως εσείς δεν είχατε την ίδια κοινωνία που εμείς έχουμε σήμερα, σάμπως η δική σας κυβέρνηση κυνηγούσε τους φοροφυγάδες μόνο και δεν τους κυνηγάμε εμείς σήμερα.
Εσείς υπήρξατε Υπουργός Οικονομικών και δεν είδαμε κανένα νομοσχέδιο της προκοπής, έτσι ώστε πραγματικά να σας «βγάλουμε κι εμείς το καπέλο» και να πούμε ότι επί της εποχής σας πραγματικά κυνηγήθηκαν όλοι οι φοροφυγάδες, το μεγάλο κεφάλαιο κλπ. Τα παρακολουθήσαμε αυτά -εγώ παρακολουθώ πάρα πολύ στενά την οικονομική κατάσταση- αλλά κυρίως τα μέτρα που λαμβάνονται για την εξυγίανση της οικονομίας και ιδιαίτερα για τη λειτουργία της αγοράς και το γνωρίζετε πολύ καλά αυτό. Εκείνο, λοιπόν, που έχει σημασία είναι να δίνουμε τις «κορώνες» αναμφισβήτητα, αντιπολιτευτικές ή μη, αλλά από την άλλη μεριά να αναφερόμαστε και στο νομοσχέδιο.
Είναι γεγονός -και το παραδεχθήκατε και πολλοί από σας που μιλήσατε- ότι αυτό το νομοσχέδιο έχει τρεις διαστάσεις. Έχει την οικονομική διάσταση, έχει την κοινωνική διάσταση και βεβαίως έχει και την εισπρακτική διάσταση, όμως την εισπρακτική διάσταση στη νομιμότητα, έτσι ώστε πράγματι να μην υπάρχει διάκριση μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών εις βάρος των δεύτερων.
Επομένως, λοιπόν, η οικονομική διάσταση του νομοσχεδίου είναι προφανής. Εξορθολογίζεται το όλο σύστημα των συναλλαγών έτσι ώστε πράγματι να υπάρξει εκσυγχρονισμός της φορολογικής νομοθεσίας και καθαρά πλέον να γνωρίζουμε τι προκύπτει κατά τις συναλλαγές, όχι μονάχα ως προς το αποτέλεσμα, αλλά και κατά τη διάρκεια των διαδικασιών. Συνεπώς και η παρεμβολή του τραπεζικού συστήματος, αλλά και όλων των οικονομικών ενδιάμεσων συναλλαγών εξορθολογίζεται με βάση αυτό το νομοσχέδιο.
Επομένως, έχουμε μία μεγαλύτερη διαφάνεια, μία κατεύθυνση προς την αναπτυξιακή της μορφή και διάσταση, άρα λοιπόν η οικονομική παράμετρος του νομοσχεδίου είναι προφανής.
Σ’ό,τι αφορά την κοινωνική διάσταση, γιατί, κύριοι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, δε βλέπετε ότι έχει κοινωνική διάσταση το άρθρο 16 με τις απαλλαγές; Δεν αναφέρεται στην απαλλαγή πρώτης κατοικίας; Δεν είναι κοινωνική διάσταση αυτό; Το θέμα σχετικά με τους αγρότες κατά την αγορά και ανταλλαγή γεωργικών ή κτηνοτροφικών εκτάσεων δεν έχει κοινωνική διάσταση;
Συνεχίζει: «Σ’ό,τι αφορά την εισφορά και μεταβίβαση ακινήτων κατά τη συγχώνευση ή μετατροπή επιχειρήσεων. Η εισφορά και η μεταβίβαση ακινήτων κατά το μετασχηματισμό επιχειρήσεων και ακόμη οι αγορές ακινήτων από αγροτικές συνεταιριστικές οργανώσεις για τη δημιουργία επιχειρήσεων». Αυτό δεν έχει κοινωνική και αναπτυξιακή συγχρόνως διάσταση;
Όλες οι άλλες απαλλαγές έχουν πράγματι τη μορφή και της αναπτυξιακής, αλλά και της λεγόμενης κοινωνικής διάστασης υπέρ των μικρομεσαίων, αλλά και κυρίως υπέρ των μικρότερων σε εισοδηματική διάσταση συναλλασσομένων.
Άρα, λοιπόν, ας μην έχουμε τέτοιες θέσεις οι οποίες αναμφισβήτητα μπορεί να έχουν μία αληθοφάνεια, αλλά από το άλλο μέρος νομίζω ότι αποκρύπτουν την πραγματική διάσταση και την πραγματική υπόσταση αυτού του νομοσχεδίου.
Σ’ό,τι αφορά την εισπρακτική, έχω την άποψη ότι πράγματι εδώ απαλλάσσεται εκείνος που είναι δικαιούχος, δηλαδή ο οικοπεδούχος, ενώ πράγματι επιβαρύνεται ο κατασκευαστής, αλλά πάντα με το μέτρο της προστιθέμενης αξίας.
Τι θα πρέπει να απαλλάξουμε, τη φορολόγηση της προστιθέμενης αξίας; Το θέμα είναι εδώ πράγματι -και θα συμφωνούσα- να προσεχθεί έτσι ώστε η μεταβίβαση του φόρου από τον κατασκευαστή να μη γίνεται απροσχημάτιστα προς τον αγοραστή. Εκεί πρέπει πράγματι να προσεχθεί αυτό διότι η μετακύλιση θα είναι παράνομη και βεβαίως και αντισυμβατική και βεβαίως και αντιοικονομική διότι έτσι θα πάμε ενάντια στο αναπτυξιακό μέρος του νομοσχεδίου.
Επίσης, θα πρέπει να δούμε, όπως αναφέρθηκε πριν, τη διαστρέβλωση των όλων συναλλαγών στην οικονομία και στην αγορά των ακινήτων. Εκεί πρέπει πράγματι να δει κανείς το αναπτυξιακό μέρος και να μπορούμε, αν γίνεται -και νομίζω ότι γίνεται πάρα πολλές φορές αυτό στη μορφή της αναπτυξιακής διάστασης- να απαλλάξουμε ορισμένα μέρη όπου θέλουμε πράγματι όχι μόνο να επιτρέψουμε, αλλά να αναπτύξουμε την οικονομική δραστηριότητα. Αυτήν τη διάσταση πρέπει να δούμε, όχι μονάχα μεταξύ φτωχών και πλουσίων, αλλά και από πλευράς ευρύτερης αναπτυξιακής διάστασης σε διάφορα μέρη.
Άλλωστε, το Σύνταγμα σ’ό,τι αφορά την ισότητα των φορολογουμένων στο άρθρο 4 είναι σαφέστατο. Επιβάλλει την εν γένει φορολογική υποχρέωση των Ελλήνων να φέρουν τα δημόσια βάρη, δηλαδή να καλύπτουν τις δημόσιες δαπάνες προς δημόσιο όφελος. Επί λέξει λέει: «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη», αλλά προσθέτει «ανάλογα με τις δυνάμεις τους», δυνάμεις όχι μονάχα, κύριε Υπουργέ, εισοδηματικές, αλλά θα έλεγα και αναπτυξιακές, διότι όταν θέλουμε να αναπτύξουμε συγκεκριμένες περιοχές, πρέπει επίσης ένα από τα κίνητρα ή η αφαίρεση αντικινήτρων να είναι και η φορολογία. Όλα αυτά τα φορολογικά μέτρα τα λεγόμενα δημοσιονομικά πρέπει να λαμβάνονται και στην κατεύθυνση των αναπτυξιακών μέτρων.
Σ’ό,τι αφορά ορισμένες παρατηρήσεις, θα σας έλεγα να προσέξετε πάρα πολύ την καταστρατήγηση των φορολογικών απαλλαγών ή, αν θέλετε, καταστρατηγήσεων κατά τους πλειστηριασμούς όπου επικρατεί η καταδολίευση των ορθών όρων της κατευθείαν συναλλαγής. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτών, αλλά και μεταξύ ιδιωτών.
Δεύτερον, ο ΦΠΑ, κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι πρέπει να ακολουθεί την προστιθέμενη αξία και όχι τη βασική αξία του οικοπέδου.
Τρίτον, όταν θα ανακοινωθούν οι αντικειμενικές αξίες, πρέπει να προσέξουμε, κύριε Υπουργέ, να εφαρμοστούν, αν είναι δυνατόν, αυτές οι αντικειμενικές αξίες ίσως όχι άμεσα για ν’αποφύγουμε πιθανώς μία καταστρατήγηση των όρων αντικειμενικότητας. Μήπως αυτές θα έπρεπε να εφαρμοστούν μετά τρίμηνο ή και εξάμηνο, έτσι ώστε να εξομαλυνθεί καταρχήν η αγορά; Επιπλέον, μήπως ανάλογα με το ποσοστό που θα μπει από πλευράς αύξησης αντικειμενικών αξιών, μήπως πρέπει να ισχύσει τμηματικά και αυτό να ανακοινωθεί εκ των προτέρων; Δηλαδή, αν είναι 30% να ισχύσει 15% και 15% ή 10%, 10% και 10% κατά εξάμηνο ή κατ’έτος. Αυτό νομίζω ότι θα μας δώσει μεγαλύτερη ευχέρεια για να μη σταματήσουμε τις συναλλαγές που τελευταία μάλιστα έχουν αυξηθεί.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι πρέπει να ψηφίσουμε το παρόν νομοσχέδιο γιατί διευκολύνει και τις συναλλαγές και τους συναλλασσόμενους και εξορθολογίζει το λεγόμενο θεσμικό φορολογικό σύστημα.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)